Dagboek

Aantal berichten: 27
Ga naar:   

orthopeed

11 februari 2020

Vandaag had mama eindelijk de afspraak bij de orthopeed, wat mama toch best wel spannend vond. Gelukkig ging papa mee. De afspraak was om 3 uur. Mama had vanochtend met jullie afgesproken dat jullie samen naar huis zouden komen en even een berichtje zouden doen als je thuis waren. Vaak loopt het nogal uit bij de orthopeed maar dat viel nu mee, we hebben amper 5 minuten moeten wachten. Het gesprek ging eigenlijk heel anders dan gepland.... in december had de orthopeed gezegd dat er niet veel meer mogelijk was dan een halve knie. Standscorrectie van de knie was niet meer mogelijk, want de knie was echt te erg versleten. Omdat mama toen nog last had van die hernia, die moest eerst verholpen of weg zijn voordat we aan de slag konden gaan met de knie. We hebben afgesproken dat mama zelf contact op zou nemen als de hernia weg was en dan zou mama in gepland worden voor een operatie. Zo is het letterlijk gezegd! Dus mama was er min of meer op ingesteld dat er een operatie zou komen. Maar het gesprek ging heel anders. indecision 

Het leek wel alsof de orthopeed een ander was of mama iemand anders was. Papa en mama hebben elkaar echt aan zitten kijken, zo van wat is dit nu? Een halve nieuwe knie was nu ineens niet echt een optie meer, want mama was nog maar 38 jaar. surprise Nou volgens mij was mama in december ook al 38 jaar. En toen waren er geen andere mogelijkheden meer en nu ineens wel. frown Mama moet nu eerst 2 maanden een brace gaan dragen die mama haar knie in een andere stand dwingt. Mama heeft een rechte beenas maar in die brace word mijn knie naar een soort x-been stand gedwongen. Mocht mama die goed kunnen verdragen en het geen ergere pijnklachten geeft maar de klachten juist afnemen dan wil de orthopeed toch de standscorrectie gaan doen. Waar hij in december van zei dat mama daar niet veel baat bij zou hebben, hooguit 2 jaar in plaats van de gebruikelijke 10/12 jaar. Maar hij wilt nu toch de opties bekijken, eerst dmv de brace. Er is nog een mogelijkheid, kniedistractie: Een kniedistractie is een behandeling waarbij een frame aan de buitenkant van de artroseknie er gedurende zes tot zeven weken voor zorgt dat de gewrichtsoppervlakken elkaar niet kunnen raken. Dit frame trekt het kniegewricht 5 millimeter uit elkaar. Een kniedistractie bestaat uit twee operaties. Een eerste operatie waarin het distractieframe wordt aangebracht en een tweede waarin het geplaatste distractieframe weer wordt weggehaald. Er worden goede resultaten mee geboekt, maar is nog wel een beetje in de onderzoeksfase volgens mij want mama heeft dat de eerste keer in november 2018 zelf aangedragen. En je krijgt een soort intake voordat je wordt gekozen. Deze operatie word hier in Vlissingen niet gedaan, het word oa in Utrecht gedaan en hij dacht ook in Breda. Maar er zijn daar best lange wachttijden voor. Mochten de standscorrectie en de kniedistractie niet gaan, dan pas is de halve nieuwe knie aan de orde. Mama snapt de beredenering van de orthopeed, mama is nu 38. Een knie gaat ongeveer 10-15 jaar mee op mijn leeftijd dus dan zou mama in het gunstige geval al met 70 jaar uitbehandeld zijn voor die knie en dus in een rolstoel komen en mogelijk dus eerder. Want een kunstknie gaat bij jongere mensen toch minder lang mee dan bij oudere mensen. Maar waarom zegt hij dat nu en niet toen in december. Die brace had mama in principe nu al 2 maanden kunnen dragen om uit te proberen. We hebben een verzekeringformulier gekregen en moesten gelijk langs de gipskamer gaan voor een brace. Deze moet besteld worden omdat mama flinke bovenbenen heeft. surprise Ze verwachten dat deze vrijdag binnen is en word dan gepast en aangemeten en gelijk gesteld op de stand naar buiten om de binnenkant van de knie te ontzien. Het is nu dus ineens een heel ander traject geworden.

Open dag CSW Bestevaer

10 februari 2020

Vandaag de eerste open dag van een reeks open dagen die we deze week en volgende week te gaan hebben. We begonnen vandaag met CSW Bestevaer, die had van 15.30-20 uur open dag. Fleur jij mocht met Hayley mee zodat wij gelijk met z'n drietjes uit school richting CSW Bestevaer konden gaan. We hadden zo voor de eerste keer echt geen idee wat we moesten verwachten, dus je wist zelf ook niet of je er nu echt zin in had of er tegenop zag. Omdat we een van de eersten waren, begon het rustig. Je kreeg een plattegrond van alle lokalen, wat er te doen was. Bij verschillende vakken/lokalen kreeg je als je wat ging doen een sticker, bij 6 stickers verzameld mocht je dan een gratis tosti mocht ophalen. Daar ging je natuurlijk voor! We zijn eerst in het techniek lokaal begonnen waar je een robot van een afwasborstel ging maken, wel met behulp van een eerste klasser. Daarna naar het lokaal waar er gekookt werd, je kon kiezen uit een wrap of een mini hamburger, jij koos voor een wrap. Daar zagen we ook gelijk ineens allemaal bekenden Kira, Lieke, Quinn en later toen jij je wrap aan het opeten was, volgden ook Swen en Guus. Met hun zijn we naar andere lokalen geweest. Je hebben met elkaar in het wiskunde lokaal dmv van sommetjes een kluis gekraakt, toen de kluis open was zaten er potloden in waar je er eentje van kreeg. Er waren nog meer opdrachten maar je had een sticker binnen dus weer naar het volgende lokaal. We kwamen toen bij het tekenlokaal waar je ook weer verschillende opdrachten kon doen, jullie kozen er voor om uit een bakje 2 papiertje te trekken waar je een tekening bij moest maken, jij had een slurf en berg. En daar ben je mee aan de slag gegaan. Wat eigenlijk best wel een grappige tekening werd. Daarna door naar het scheikunde lokaal waar er verschillende proefjes gedaan werden. Volgens mij waren dat wel dingen die je leuk vond. Nog bij verschillende andere vakken naar binnen geweest, bij biologie, engels, duits en zelfs een lesje gevolgd van sterrenkunde bij de vrije school. Je mochten daar ook een tekening maken, hoe je zelf het heelal zagen met de sterren. We kiezen overigens niet voor de vrije school maar het tekenen vonden je wel leuk. Je had ondertussen al 7 stickers verzameld en kon dus je tosti ophalen. Die heb je samen met Swen en Guus opgegeten. Daarna nog even gekeken in de gymzaal waar verschillende leerlingen bezig waren. Er was ook een klimwand. Mocht je voor de sportklas kiezen dan krijg je dus met heel veel verschillende sporten te maken, vooral de wat onbekende sporten. We zagen skeelers staan, maar ook mountainbikes en hockeysticks. En uiteraard word er ook volop gevoetbald, meestal aan het einde van de les nog een partijtje. Maar je moet ook weleens bij een wedstrijd scheidsrechter zijn of les geven aan een andere klas. De sportklas is dus eigenlijk heel divers. Ondertussen was het al 6 uur geweest en waren we er wel klaar mee en zijn we Fleur op gaan halen. 

Ondanks dat CSW Bestevaer na de informatieavonden op de laatste plaats stond bij je, vond je het nu eigenlijk best wel leuk. Daarom zijn die open dagen ook gewoon zo belangrijk, je krijgt dan een veel beter beeld van de school. Eigenlijk was het een en al positief en had je niets geen negatieve dingen gevonden. Het is echt een kleinschalige school met 350 leerlingen en concentreert zich vooral op de MAVO, daar zit je dan ook echt de volle 4 jaar daar. Bij VMBO moet je na 2 jaar naar Middelburg naar CSW Toorop Talent College. En bij de HAVO ga je na 3 jaar naar Middelburg naar CSW van de Perre wat in jou geval dus zo zou zijn. Als je voor CSW kiest, zou dan dus eerst 3 jaar hier naar moeten en vervolgens voor de laatste 2 jaar naar Middelburg. Je zou dan wel de eerste 3 jaar best dichtbij huis naar school kunnen wat natuurlijk toch wel fijn is. We gaan het zien. Eerst de rest maar bekijken, woensdag naar CSW van de Perre.

storm Ciara

09 februari 2020

Vandaag stond er een stormachtige dag op het programma. De vooruitzichten werden richting vandaag steeds minder gunstig, het zou een pittige storm worden. Een storm die zelfs een naam heeft gekregen, de naam Ciara. Dat een storm een naam heeft gekregen, is nog nooit eerder voor gekomen in Nederland. Begin de ochtend begon de wind al flink toe te nemen. Het hoogtepunt zou pas begin de avond zijn. Maar rond 11 uur ging het ook al best te keer.

Het was rond 14 uur hoogwater dus wel een mooi moment om dan op de boulevard te kijken. We zijn om 1 uur thuis vertrokken, we waren toen al niet de enigste die richting de boulevard gingen. Maar het was toen nog wel te doen. Later 's middags stonden alle straten richting de boulevard vast en ging het verkeer over de boulevard echt stapvoets omdat het zo druk was. Wat een mensen kwamen erop af. Het was vandaag geen springtij, dat is morgen en dinsdag. Maar het water kwam met de storm erbij toch ook best hoog. We hebben de auto achter de zeevaartschool gezet en moesten vanaf daar door een straat richting de boulevard. Maar we konden daar echt bijna niet tegen de wind in. Je werd gewoon terug geblazen. En moest je echt vasthouden aan het hek er naast. Echt bizar! Fleur die kon ook echt niet op haar benen blijven staan en vond het ook best wel eng. Dus heeft papa je maar opgetild en eenmaal op de boulevard kon je zelf weer lopen. Maar ook dat deed je liever nog met een hand vast aan papa of mama. Wow wat ging het tekeer! Zowel de wind als de golven op zee. Je voelde met het lopen gewoon druppels van de zee in je gezicht, wat best pijn deed in je gezicht. We zijn over de glooiing richting de loodsensteiger gelopen. Dat lopen was ook echt best een opgave, je werd zo opzij geblazen. Je moest ook uitkijken waar je liep want er rolden af en toe ook al wat golven de glooiing op. Bij de loodsensteiger was het helemaal een drukte, iedereen stond daar te kijken of te fotograferen. Er liepen zelfs mensen over de steiger heen, maar dat vind mama normaal al eng. Laat staan nu met die mega wind. Mama bleef veilig in het begin. Daarna zijn we nog naar boven gegaan bij Michiel om foto's te maken van het molenstrandje. En we hadden ook nog het geluk dat er een loodsboot terug kwam. Mama heeft lekker foto's kunnen maken. Met de camera ging het wat beter dan met m'n gsm, die gsm waaide bijna uit m'n handen. surprise Daarna zijn we over de boulevard weer terug gelopen richting de auto. Je kon merken dat de wind echt toenam dus we zijn om 3 uur weer lekker naar huis gegaan. En toen stonden de wegen richting de boulevard echt vol, iedereen wilde kijken naar de zee. Wij waren gelukkig redelijk op tijd. Thuis hebben we een paar potjes rummikub gespeeld, even wat afleiding want mama kon wel merken dat vooral jij Fleur het best spannend vond na het rondje op de boulevard. 
 

Jochem vroeg op pad

07 februari 2020

Jochem jij moest vandaag al op tijd bij school zijn, want je gingen met beide groepen 8 op de fiets naar de boulevard om de zonsopkomst te fotograferen. En dan moeten je er natuurlijk wel op tijd zijn. Het was behoorlijk koud gisteren en vandaag en dan heb je toch meestal een mooie zonsopkomst en zonsondergang.  Dus je hadden echt geluk! Je hadden woensdag al een gastles gehad van Meester Martijn, die ook fotograaf is, die had al wat uitleg gegeven over enkele termen zoals gouden uurtje, sluitertijd, compositie en perspectief. Vanochtend zouden je al om kwart over 7 bij school vertrekken, dus de wekker stond om half 7. Mama is er samen met jou uit gegaan, Fleur hebben we nog even laten liggen. Je bent om 7 uur van huis weg gegaan. Je had met Liam afgesproken zodat je in elk geval samen door de donkere b-weg konden fietsen. Daar stond wel tegenover dat je vanmiddag om half 3 klaar waren. Fleur jou wilde mama om half 8 wakker maken maar je lag gewoon al een half uur in je bed een boek te lezen. Je was wakker geworden van de garagedeur. In de loop van de ochtend zag mama al wat foto's voorbij komen op facebook en instagram van Meester Martijn. Tussen de middag kon mama pas echt vragen aan jou hoe het was gegaan. Je vond het leuk, het was de moeite waard. Helaas werkte je telefoon niet zo goed mee vanwege de kou. Hij ging steeds aan en uit dus met het gouden uur heb je geen foto's kunnen maken. Je hebt er toen een paar gemaakt met de gsm van Liam. Toen de zon op kwam, kon je na het opwarmen van je telefoon, eindelijk je foto's maken. Het zijn mooie foto's geworden. Natuurlijk waren die met een camera veel mooier geweest en van betere kwaliteit. Wat dat betreft was mama graag mee gegaan. Je mocht de camera van mama ook meenemen, maar dat wilde je niet. Je weet uit je hoofd niet zo goed hoe de camera werkt dus dat snapt mama op zich wel. Je waren rond 9 uur weer terug op school. Op school kregen je een beker warme thee en een koekje. Je hebben nu als huiswerkopdracht gekregen om 1 foto in te leveren, met een rechte horizon, eventueel bij te snijden, te verscherpen en te bewerken. Daar zal mama je weer bij helpen. Je vind de foto opdrachten nooit zo heel leuk, dat is niet echt je ding. Het is vooral het enthousiasme van mama. Wat dat betreft vind mama het wel jammer dat er niet zoveel interesse is voor fotografie bij jou/jullie. 

Jochem naar de fysio

06 februari 2020

Vandaag zou mama eigenlijk de afspraak hebben bij de neurochirurg in Rotterdam. De fysio vond het nog steeds verstandig om te gaan, meer omdat mama dan in het systeem staat en het lijntje dan korter is. Maar begin de week heeft mama toch zelf maar naar het ziekenhuis gebeld voor overleg. Mama wilt met alle liefde naar de neurochirurg komen, maar mama heeft echt bijna nergens meer last van. Mama blijft merken dat het minder word en er zitten zelfs dagen tussen dat mama niets geen klachten heeft. Dan is het raar om naar een neurochirurg te gaan die alleen operaties doet. Degene die mama aan de lijn had, gaf mama volkomen gelijk. Zonde om daarvoor een rit naar Rotterdam te maken. De neurochirurg zou dezelfde dingen zeggen als wat de neuroloog al gezegd heeft en mama dus weet. En de neurochirurg opereert echt alleen als er medicatie aan te pas is gekomen of dat er uitstraling is. En die uitstraling is grotendeels weg. Dus echt niet nodig om er heen te gaan. Mama kon de dag vast beter benutten zei ze aan de telefoon. En dat is zo. Als de klachten nu binnen 3 maanden terug zijn mag mama nog rechtstreeks bellen naar hun. In de periode er na moet mama het weer via de neuroloog doen en zal er ook een nieuwe MRI gemaakt moeten worden want voor hetzelfde geldt zit de hernia dan op een andere plaats. Maar voor nu was een afspraak echt niet nodig! Dat gaf mama toch behoorlijk wat rust. Nu volgende week terug naar de orthopeed, kijken of in ingepland kan worden voor een halve nieuwe knie. 

Jochem jij moest vanmiddag weer naar de fysio. Vorige keer in november was je weer wat stijver in je bovenlijf en wilde ze je nu toch eerder zien dan 1x in de 6 maanden, nu was het nog maar 3 maanden geleden. Je voelde op zich best redelijk aan. We hebben gelijk advies gevraagd voor het VO van jou. Je wilt zelf graag naar de sportklas en we hebben gevraagd of dat reeel is voor jou. In principe zou jij het aankunnen, want ondanks de scoliose ben je gewoon echt sterk vooral in je bovenlijf. Het is alleen de vraag wat de groei bij je gaat doet. We moeten voor de voorjaarsvakantie ook weer terug naar de orthopeed voor controle, dit keer naar de orthopeed van mama die ook gespecialiseerd is in kinderen en scoliose. Om te kijken of een brace nodig zou zijn. Je eigen orthopeed dacht van niet, maar hij is wat minder van de kinderen dus daarom nu een keer bij een ander om te kijken wat zijn visie erop is. Stel dat je een brace moet gaan dragen dat word sporten toch wat lastiger voor je. Al denk ik niet dat je m met sporten moet dragen. We moeten nu dus even de orthopeed afwachten. En met de open dagen even informeren hoe het zit als het straks echt niet blijkt te gaan bij je. Maar van de fysio heb je in principe wel toestemming. Sommige sporten zijn misschien wat minder goed voor je maar zou je wel best kunnen handelen omdat je zo'n sterk bovenlijf hebt.

Mama heeft ook even gevraagd om te kijken naar de pink van Fleur. Ze verwacht niet dat die gebroken is maar dat het meer het opgehoopte bloed echt voor die verdrukking zorgt. Je kan 'm niet goed strekken en ook niet goed buigen. Dat doet echt pijn bij je. Als mama m probeert te strekken voel je echt een soort tegendruk. Ze heeft het advies gegeven om even een weekje 's nachts je vinger weer vast te tapen aan je ringvinger zodat je vinger 's nachts goed tot rust komt. 's Ochtends zal je vinger dan wel echt wat stijver zijn maar dan moet je juist oefenen met buigen en strekken. Ze verwacht dat het dan wel beter gaat. Ook heeft mama verteld over je enkels dat die steeds naar buiten zwikken. Eerst de enkel die je vorig jaar vlak voor de zomervakantie zwaar gekneusd hebt maar nu ook steeds vaker je andere enkel. Je hebt het op school nogal eens maar ook met paardrijden en turnen en dat is natuurlijk niet fijn. Want het is echt pijnlijk. We moeten het deze week ook even aankijken net als je vinger en anders even een mailtje naar haar sturen want dan moeten we er echt werk van gaan maken. Ze denkt dat je banden flink opgerokken zijn. Dan moet je stabilisatie oefeningen gaan doen en zal ze je enkels eventueel in moeten gaan tapen. Mama verwacht dat dat echt nodig gaat zijn. Want je klaagt er nu echt zo vaak over. Dat lijkt me niet echt de bedoeling.